Je bekijkt nu Streekschool Sant Ansfried

Streekschool Sant Ansfried

De (m)ulo/mavo in Thorn verzorgde als streekschool, vanaf 1959, het voortgezet onderwijs voor generaties leerlingen. In 1989 kwam daar, na dertig jaar, een einde aan.

Het College of de mulo

Na de Tweede Wereldoorlog was er een enorme geboortegolf: de babyboom. Ook de economie bloeide en er was een schreeuwende behoefte aan geschoold personeel. De overheid bevorderde daarom het stichten van scholen en het volgen van vervolgonderwijs.

In het voortgezet onderwijs was, in de vijftiger en zestiger jaren, afkomst belangrijker dan capaciteit. Onderwijs aan de hbs of “het College” in Roermond was voor leerlingen uit de dorpen aan de westzijde van de Maas niet vanzelfsprekend. Velen konden echter wel een onderwijscarrière starten aan de nieuw opgerichte streekscholen in de regio, zoals de (m)ulo in Thorn.

Logo Sant Ansfried

De (m)ulo

Op 26 mei 1959 werd daar, door Dhr. L. Tijssen, pastoor-deken van Thorn, de Stichting Dekenale ulo-school Sint Ansfried, bij notaris Wennekers in Thorn ingeschreven. Nog datzelfde jaar werd, op 1 september, het eerste schooljaar gestart in noodlokalen op de Wijngaard.

De mulo, zoals het schooltype in de volksmond genoemd werd, begon met 60 leerlingen en 2 leraren; Hoofd/leraar, P. Stams en leraar J. Heemels. De leerlingen waren verdeeld in twee klassen. Stams gaf de vakken: Duits, Engels Frans, handel en geschiedenis. Heemels was verantwoordelijk voor Nederlands, rekenen, aardrijkskunde, natuurkunde, tekenen, wiskunde en muziek. Als leraar moest je destijds heel wat in je mars hebben.

Foto: Directeur P. Stams – 1972

Een nieuw gebouw, een nieuwe naam

Het aantal leerlingen nam snel toe, evenals het aantal docenten. De school groeide daardoor uit haar voegen. De lokalen verkeerden in zeer slechte staat en er heerste een chronisch ruimtegebrek. Daarom verrees er in 1964, aan de Schoolstraat, een splinternieuw gebouw.

Foto: Het gebouw aan de Schoolstraat

Om de ingang van het schoolterrein te accentueren werd een steen besteld, met daarin uitgehakt, de naam van de school. Door een foutje van de ontwerper kwam er echter “Sant Ansfried” te staan in plaats van “Sint Ansfried”. De fout werd niet hersteld en daardoor kreeg de school, met het nieuwe gebouw, ook een nieuwe naam.

Foto: Ingemetselde steen bij de ingang

Voortgezet onderwijs, dicht bij huis

In de zestiger en zeventiger jaren waren er in de regio meerdere kleine scholen zoals de Sant Ansfried. Zij boden voortgezet onderwijs in een kleine dorpse setting, dicht bij huis. Naast de school in Thorn, die in 1968, bij de invoering van de Mammoetwet, een mavo werd, had je kleine huishoudscholen in Heel en Ittervoort. In Horn lag een leao en voor het technisch onderwijs was er Maasbracht of Heythuysen.

Het einde van de kleine streekschool

In de jaren tachtig kregen de kleine streekscholen met slechts één vorm van onderwijs het moeilijk. De overheid wilde kansengelijkheid te bevorderen en stimuleerde daarom de vorming van brede scholengemeenschappen. Die boden leerlingen meer kansen om, vanuit een brugklas, op het juiste onderwijsniveau terecht te komen. Grote scholen zouden op den duur ook nog eens efficiënter en dus goedkoper zijn, zo redeneerde de overheid.

Steeds meer leerlingen kozen voor de brugklas van een scholengemeenschap. Voor de kleine streekscholen betekende dat: sluiten of een scholengemeenschappen vinden bij wie ze konden aansluiten.

De huishoudscholen in Ittervoort en Heel sloten de deuren. Voor de zelfstandige mavo Sant Ansfried viel ook, na dertig jaar, het doek. Zij fuseerde in 1989 met Scholengemeenschap Sint Ursula in Horn.

Gebouw Sant Ansfried 2016
error: Content is beschermd.