Dit artikel gaat over een glazen flesje. Het is de tweede zomerspecial over bijzondere archeologische vondsten in Heel.
Heemkring Heel | Wim Coolen
We nemen deze keer opnieuw een ‘oude vondst’ onder de loep. Net zoals de inktpot uit onze vorige zomerspecial, komt ook dit object uit de opgravingen van 1964. Het is een glazen flesje waarvan er verschillende in Heel zijn gevonden.
Grafvondst
Het kleine flesje is in 1964 uit een graf gehaald door de zonen van burgemeester Bongaarts. Zij ontdekten destijds het grafveld aan de Panheelderweg. Ze brachten de vondst naar de garage van hun ouders. Er was bij die ontdekking nog geen archeoloog aanwezig . Daardoor is het onduidelijk waar en hoe het flesje in de grafkuil was geplaatst.
Het glazen flesje
Het ronde glazen flesje wordt een aryballos genoemd. Het is een badolieflesjes, gevuld met olie of zalf. Dit soort flesjes komen gedurende de hele Romeinse tijd voor.
Het flesje is transparant, naturel licht blauwgroen, van kleur. Het is 6 cm hoog. De lip (bovenkant) heeft een diameter van 3,8 cm. De oortjes zijn klein en rond, zogenaamde dolfijnoortjes. Deze zijn voorzien van geribde uitlopers die over de bolle buik van het flesje lopen.
Dikwandig
Aan de oortjes kon een metalen kettinkje of een touwtje worden vastgemaakt, zodat het flesje gemakkelijk om de pols of aan een riem gedragen kon worden. Tijdens het sporten of baden kon het flesje daaraan opgehangen worden.
De flesjes waren van glas, maar ze konden wel tegen een stootje, want ze zijn van dikwandig glas gemaakt.
Scrub en cosmetica
Welgestelde Romeinen namen geregeld een bad. Zeep was bij de Romeinen bekend, maar bij het badritueel werden olie en zand gebruikt om het lichaam schoon te schuren. Deze ‘scrub’ werd vervolgens van het lichaam geschraapt met een strigilis (schraper). Daarna besprenkelde men zich met geparfumeerde olie om de huid te verzachten. Soms gebeurde dat door slaven. Die werden cosmetae genoemd. Ons woord cosmetica herinnert daaraan.
