De motoriek van kinderen baart zorgen. We kijken naar het zwemmen en spelen, nu en toen.
Heemkring Heel | Door Wim Coolen
5 oktober 2025
Gymles
Afgelopen week stond in “De Limburger” een artikel met als kop: Speciale gymles om kinderen te ondersteunen met zwemles: “Sommigen doen twee jaar over schoolslag”
Het blijkt dat steeds meer kinderen moeilijk meekomen met de zwemles doordat hun motoriek minder ontwikkeld is. Daarom krijgen ze eerst sportlessen om kracht, conditie en coördinatie te verbeteren.
Hun motorische ontwikkeling loopt achter. Dat komt deels doordat ze steeds meer tv kijken, op de tablet zitten of gamen. Dagelijks voldoende buiten spelen en bewegen is er steeds minder bij.
Speelterreintjes
Om het buitenspelen te stimuleren leggen gemeenten speelterreintjes aan. Vaak zijn dat super veilige, driedubbel gecertificeerde, leuk uitziende speeltoestellen die enkel aantrekkingskracht hebben op ouders met buggykroost.
Schoolplein
Ook in het basisonderwijs zien we een vreemde ontwikkeling: het klimaatvriendelijke “GroenBlauw Schoolplein”. Tegels eruit, meer groen erin – gras en borders met sierbeplanting – , een pierenbadjesdiepe waterpartij, zandhobbels, zitplekken en hier en daar een speelelement. Met een gelikte presentatie wordt zo’n plan gepresenteerd en door scholen omarmd.
De realiteit is echter dat alle uitdagende speel- en klimtoestellen, waar veel kinderen op terecht kunnen, verdwijnen. Ze worden vervangen door een paar schommels, een klein glijbaantje en een wiebelig loopbruggetje over het modderig pierenbadje. Een evenwichtsparcours noemen ze dat in het verkooppraatje.
Het ziet eruit als een plaatje en meer is het ook niet, want er zijn veel te weinig echte, uitdagende (het moest veilig!) speeltoestellen voor het kinderrijke schoolplein.
Om de kinderstrijd om de schaarse schommels te coördineren worden noodgedwongen afspraken gemaakt over het gebruik ervan: ieder klas een halve dag per week tijdens het korte speelkwartiertje.
Motoriek
Je gaat spontaan terugverlangen naar het oude betegelde schoolplein dat als uitlaatklep fungeerde voor lichaamsenergie die opgespaard was tijdens het lange zitwerk. De grove en fijne motoriek kreeg alle ruimte in de vorm van knikkeren, bokspringen en tikkertje.
Voor de zwemles hadden we voldoende kracht en conditie. Tien gulden kostte de tien lessen bij de Heelderpeel. Zwembandje om de buik en zwembewegingen maken langs de roeiboot van de badmeester. Na zes lessen was de lucht uit de zwemband en zei de badmeester: “Je hoeft niet meer te komen, je kunt nu zwemmen”.
Kijk even terug in de tijd met een filmpje over spelende schooljeugd.