Samen apart

Samen apart

Bewoners van de instellingen, en van het dorp Heel, leven al bijna honderdvijftig jaar samen apart. De kloosters bepaalden door hun aanwezigheid deels het karakter van het dorp Heel.

Beschermde samenleving

Heel was lange tijd het dorp van Klein Bethlehem, Sint Joseph en Sint Anna. Er is zelfs een tijd geweest dat meer inwoners van Heel in de inrichtingen woonden dan erbuiten. Die inrichtingen leverden het dorp werk en inkomen. Lange tijd waren het gesloten samenlevingen. Ze beschermden de bewoners achter muren. Slechts onder begeleiding mochten ze het terrein verlaten. Veel oudere inwoners van Heel kennen de groepen jongens nog die met een broeder, in het dorp en daarbuiten, wandelingen maakten.

Broeder Augustinus met zijn jongens
Met de zuster naar het dorp
Ommuurd St. Josephgesticht 1914

Muren geslecht

Sinds de jaren zeventig is geprobeerd om de grenzen tussen de inrichtingen, het dorp en de samenleving steeds meer uit te wissen. Muren werden gesloopt en een deel van de bewoners van Sint Joseph kwam in “gewone” huizen in het dorp te wonen. Sint Anna, dat opging in de Koraalgroep, koos voor een andere vorm van integratie. Ze verkocht grond. Heel bouwde huizen op en rond het terrein. Uiteindelijk werd in 2015 ook het vertrouwde kloostergebouw van Sint Joseph gesloopt. Het maakte plaats voor een nieuw wooncomplex “Hof van Heel” dat in april 2021 de deuren opent.

Eigen wereld

Veel cliënten van Daelzicht en de Koraalgroep leven in een eigen wereld. De inwoners van het dorp gaan daar op een heel bijzondere wijze mee om. Ze kijken niet raar op als iemand naar hun voordeur loopt, dan plotseling in een soort huilen uitbarst en vijf seconden later, met een vrolijk gezicht weer wegloopt richting straat. De inwoners groeten de cliënten en maken een praatje. In de supermarkt is er begrip voor hun eigenaardigheden en er is hulp als dat nodig is.

Dorp en inrichting leven al meer dan honderd jaar op een heel bijzondere wijze, samen apart.

Sjaak

Korte leren laarzen, een parka en een hoofdbedekking met oorkleppen, winter en zomer. Bij nat weer nog een regenpak erover. Iedereen kent Sjaak. Hij woont bij Stichting Daelzicht. Tot voor kort zag je hem, van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat, op zijn fiets. Aan het stuur hingen zijn bezittingen in veel te veel plastic tassen. Achterop de fietsdrager, een lege verpakking “philadelphia”. Steeds weer dezelfde straten, steeds weer hetzelfde patroon. Iedere dag zijn ronde langs de plaatselijke winkeliers. Soms maakt hij een praatje. Hij hoort bij Heel zoals al meer dan honderd jaar mensen zoals Sjaak begripvol een plekje hebben gevonden in het dorp.

Zelfstandig

Heel heeft altijd op een bijzondere wijze rekening gehouden met zijn bijzondere inwoners. Zo had de plaatselijke Rabobank in het verleden, speciaal voor de bewoners van de instellingen, de limiet van de betaalpas en het afgifte bedrag uit de geldautomaat verlaagd. Daardoor konden de bewoners zelfstandig pinnen.

Hof van Heel

Onlangs stuurde Stichting Daelzicht een presentatie van het nieuwbouwproject Hof van Heel op de voormalige locatie van klooster Sint Joseph.

“In Heel wordt gewerkt aan de realisatie van Hof van Heel, een nieuw woon-/zorggebouw met vijftig appartementen. Met de nieuwbouw zet Daelzicht een stap in de ontwikkeling van een meer divers en toekomstbestendig woonaanbod dat beter aansluit op de wensen, behoeften en veranderende zorgvraag van bewoners. Projectmanager Maurits Leesberg neemt de kijker mee in het in aanbouw zijnde woon/zorggebouw van Daelzicht. Hij vertelt tijdens een rondleiding over alle werkzaamheden die er plaatsvinden, de bestemmingen van de ruimtes en hoe de appartementen ingericht kunnen worden.”

Bron: Daelzicht